Profesjonalna hodowla konopi – szczególnie tych wykorzystywanych w celach medycznych lub przemysłowych – nie opiera się wyłącznie na doborze nasion. Kluczowe znaczenie ma kontrola jakości prowadzona na każdym etapie: od nasiona po zbiór i dalszą obróbkę. Poniżej omawiamy, jak wygląda taka kontrola w praktyce i co obejmuje.

1. Analiza partii – co się bada i dlaczego?

Każda partia konopi – czy to w formie suszu, ekstraktu, czy nawet rośliny uprawnej – podlega szeregowi testów. W szczególności zwraca się uwagę na:

  • Zawartość kannabinoidów (np. THC, CBD, CBG) – potwierdza zgodność z deklarowaną mocą i przeznaczeniem terapeutycznym.

  • Obecność zanieczyszczeń chemicznych – m.in. pozostałości pestycydów, metali ciężkich, rozpuszczalników.

  • Zanieczyszczenia mikrobiologiczne – bakterie, pleśnie, grzyby (np. Aspergillus), które mogą być niebezpieczne zwłaszcza dla pacjentów o obniżonej odporności.

  • Wskaźniki wilgotności i aktywności wody – wpływają na trwałość i ryzyko rozwoju drobnoustrojów.

📌 Testy prowadzone są zarówno w laboratoriach wewnętrznych (na etapie produkcji), jak i zewnętrznych – szczególnie w przypadku partii kierowanych do aptek.

2. Czystość mikrobiologiczna – standardy i metody

W hodowlach medycznych konopi stosuje się standardy GACP (Good Agricultural and Collection Practices) oraz GMP (Good Manufacturing Practices). Te zasady wymagają m.in.:

  • zachowania higieny środowiska uprawy (kontrola powietrza, gleby, wody),

  • stosowania nietoksycznych metod ochrony roślin (np. biologiczna kontrola szkodników),

  • monitorowania temperatury i wilgotności w pomieszczeniach uprawowych i magazynowych,

  • testowania partii pod kątem obecności:

    • Escherichia coli, Salmonella spp.,

    • drożdży i pleśni (liczba jednostek CFU/g),

    • toksyn pleśniowych (np. aflatoksyny, ochratoksyna A).

Czytaj inny artykuł:  Historia hodowli medycznej marihuany w Polsce

💡 Susz niespełniający tych kryteriów nie może trafić do obrotu medycznego i jest utylizowany lub wykorzystywany do badań nienadających się do spożycia.

3. Stabilność genotypu – gwarancja jakości terapeutycznej

Stabilność genetyczna rośliny oznacza, że niezależnie od środowiska i partii, dana odmiana:

  • zachowuje ten sam profil kannabinoidowy i terpenowy,

  • daje przewidywalne efekty terapeutyczne (np. działanie nasenne, przeciwlękowe, przeciwbólowe),

  • nie wykazuje tendencji do mutacji lub hermafrodytyzmu (co może wpłynąć na jakość kwiatów i ryzyko samozapylenia).

Aby to osiągnąć, producenci:

  • prowadzą selekcję i backcrossing w celu ustabilizowania pożądanych cech,

  • testują kolejne pokolenia roślin pod kątem powtarzalności cech fenotypowych,

  • badają DNA rośliny i stosują markery genetyczne (tzw. fingerprinting).

📊 Dobrze ustabilizowane odmiany są warunkiem stałej jakości farmaceutycznej, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów.

Jakie dokumenty i testy potwierdzają jakość?

Profesjonalni producenci muszą przedstawić:

  • certyfikaty analizy (COA) dla każdej partii,

  • dokumentację GACP/GMP (kontrola środowiska, bezpieczeństwo personelu),

  • raporty z badań laboratoryjnych – wewnętrznych i niezależnych,

  • dzienniki uprawowe – informacje o cyklu życia partii, użytych środkach, warunkach środowiskowych.

A jak wygląda prawo w Polsce?

✅ Legalne:

  • Uprawa konopi włóknistych (siewnych) – po uzyskaniu zgody od lokalnego urzędu i spełnieniu wymogów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

  • Import i sprzedaż medycznej marihuany – podlega ścisłym przepisom i nadzorowi URPL.

  • Laboratoryjne testowanie produktów konopnych – realizowane przez jednostki certyfikowane.

❌ Nielegalne bez zezwolenia:

  • Uprawa konopi innych niż włókniste (tj. o THC > 0,3%) – nawet w celach medycznych, bez specjalnego pozwolenia.

  • Hodowla roślin z nasion kolekcjonerskich – choć nasiona są legalne, ich kiełkowanie i uprawa są w Polsce zabronione.

Polecamy

taniesianie